امالى : حفص از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود على عليه السّلام ميگفت بهره‌اى در دنيا نيست مگر براى يكى از دو نفر . شخصى كه هر روز بر كارهاى نيكش بيفزايد و كسى كه گناهش را با توبه جبران كند كجا ميتواند توبه كند . به خدا قسم اگر سجده كند تا گردنش قطع شود خداوند از او نخواهد پذيرفت مگر با ولايت ما اهل بيت . تفسير قمى : ابو حمزه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود هر كس مخالف شما باشد گر چه پيوسته عبادت كند و كوشش نمايد مشمول اين آيه مىشود وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ . عامِلَةٌ ناصِبَةٌ تَصْلى ناراً حامِيَةً . تفسير قمى : عبد الرحمن بن كثير از حضرت صادق عليه السّلام در مورد آيه مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها فرمود اين آيه مربوط بعموم مسلمين است و حسنه عبارت از ولايت است هر كسى كار نيكى بكند براى او ده برابر نوشته مىشود اگر ولايت نداشته باشد پاداش او را در مقابل عمل نيكش در دنيا ميدهند و در آخرت او را بهره‌اى نيست . تفسير آيات با سندهاى زيادى در ابواب تفسير آيات گذشت . تفسير قمى : حارث بن يحيى از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى فرمود دقت ميكنيد چگونه شرط شده ، توبه و ايمان و عمل صالح برايش سودى ندارد مگر وقتى كه هدايت يابد . قسم به خدا اگر كوشش خود را به كار برد كه عمل كند از او نمىپذيرند مگر وقتى هدايت يابد . گفتم هدايت بسوى چه كس ؟ فرمود بسوى ما . تفسير قمى : در روايت ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام در مورد آيه فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ نقل كرد كه فرمود اگر اهل جهنم باشد و در دنيا به اندازه ذريه‌اى عمل نيك انجام داده باشد روز قيامت حسرت آن را مىخورد ، در صورتى كه براى غير خدا انجام داده باشد و در مورد آيه وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ فرمود اگر اهل بهشت باشد آن عمل بد را روز قيامت مىبيند